Sijbranda is zo'n typisch Nederlandse verschijning die we vroeger “veelzijdig” noemden, maar die tegenwoordig vooral argwaan wekt: kunstenaar, docent é n klimaatactivist. Alsof éé n levensdoel niet al ingewikkeld genoeg is. Zijn bestaan voltrekt zicht geheel tegen alle natuurlijke orde in op het snijvlak van kunst, onderwijs en maatschappelijke betrokkenheid.

Hij werd geboren in Hoek van Holland, op het punt waar de rivier de zee op moet, een plaats waar de jeugd wordt gevormd door windkracht 8 en de eeuwige geur van zeewier. Het kustlandschap nestelde zich al vroeg in zijn gemoed en is daar nooit meer uitgewaaid. Het werd een levenslange bron van inspiratie en melancholie.

In 1980 begon Sijbranda aan een studie industrieel ontwerpen aan de Technische Universiteit te Delft. Een verstandige keuze, zo dacht men, want kunst alleen zou hem vast ooit de bedelstaf bezorgen. Toch kon hij het niet laten om zijn technische vorming te combineren met zijn heimelijke liefde voor kunst en het edele vak van onderwijs. Aan het Albeda College te Rotterdam doceerde hij wiskunde en sociologie. Twee vakken die zo ver uit elkaar liggen dat slechts een echte idealist, of iemand met een hoog incasseringsvermogen ze met enthousiasme kan onderwijzen. Zijn studenten ontvingen niet alleen formules en theorieën, maar ook een hartstochtelijke oproep om kritisch te denken en zich niet door de wereld te laten misbruiken, iets wat hij zelf dagelijks probeerde.

Zijn artistieke werk verschijnt onder andere onder de naam Sealines, een reeks abstracte horizonten waarin zee en lucht elkaar op een serene manier ontmoeten. Hij maakt deze werk met fotografie en digitale beeldbewerking, al doet hij het soms voorkomen alsof de elementen zelf hem persoonlijk hebben bezocht. De Sealines onderscheiden zich door een subtiel kleurenpalet en een licht mystieke sfeer, waardoor menige toeschouw het gevoel krijgt dat hij dringend in retraite moet. De werken zijn tentoongesteld op diverse locaties, zoals Fort 1881, Kasteel Rhoon en Kunstencentrum Kader 40. Sijbranda's verbondenheid met Hoek van Holland blijkt bovendien uit zijn deelname aan de Hoekse Kunstkring: een gezelschap dat erfgoed en cultuur bevordert en waarin men elkaar met enig hardnekkigheid blijft inspireren.

Naast zijn kunstzinnige escapades en zijn pogingen jonge mensen iets bij te brengen, houdt Sijbranda zich bezig met grotere wereldkwesties. Hij was jarenlang voorzitter van de Belangenvereniging ID Rotterdam, een functie, die hij bekleedde met een mengeling van plichtsbesef en lichte verbazing. dat men hem werkelijk serieus nam. Momenteel treedt hij naar voren als mensenrechten- en klimaatactivist, wat betekent dat hij zich praktisch dagelijks afvraagt waarom de rest van de mensheid het allemaal zo rustig opvat.

Sijbranda belichaamt een bestaan dat laveert tussen kunst, onderwijs en maatschappelijke bewogenheid. Zijn werkt nodigt uit tot reflectie over onze relatie met natuur en samenleving en zijn inzet als docent en activist stimuleert anderen om niet alleen betrokken, maar ook een beetje wakker door het leven te gaan, hoe vermoeiend dat soms ook kan zijn.

De Sealines© collectie.

Voor de Sealines collectie put ik inspiratie uit contact met de elementen aarde, water en wind en de horizon. De horizon: een imaginaire lijn tussen water en lucht, tussen aarde en hemel, scheiding van elementen, eind van een perspectief. “Daar sta ik dan, oog in oog met dat peilloze perspectief. Van dat uitzicht maak ik foto's en transformeer deze tot een abstract lijnenspel”. Aldus ontstaat de Sealines collectie, geabstraheerde zeezichten, die zich onderscheiden door een subtiel kleurenpalet, een groot perspectief.

Zoals de zee in zijn oneindige verscheidenheid een bron van inspiratie is voor kunstenaars, zo nodigen de Sealines uit tot contemplatie.De kijker kan reflecteren op de veelomvattende ruimtes voor, boven, onder en voorbij de horizon en zich zo verliezen in een groter geheel, in een mystieke dimensie.

" Het werk van Sijbranda verwijst in karakter naar de Stijl. Ik zie structuur in horizontale lijnen en kleuren." Dirk Monsma

 

Jonathan Seagull

De jonge zeemeeuw Jonathan gaat tegen de traditie van zijn zwerm in. Hij ontwikkelt allerlei fabelachtige vliegtechnieken. Jonathan gaat zo ver, dat dit ten koste gaat van zijn plaats in de meeuwenmaatschappij. Na een lange worsteling weet Jonathan het vliegen te verheffen tot een kunst; meer dan een middel om voedsel te bemachtigen. Hij ontdekt andere werelden en maakt zich tenslotte zelfs de mystieke macht eigen om te vliegen met de snelheid van een gedachte. Maar zoals Boeddha, reeds met een voet in het Nirwana, naar de aarde terugkeerde ter wille van een huilend kind, zo keert ook Jonathan terug naar zijn eigen maatschappij om de achtergeblevenen te laten delen in zijn geluk. Want uiteindelijk ontdekt hij het meest waardevolle van alles, iets wat meer betekent dan vliegen – maar wat ook moeilijker is: de kunst om anderen lief te hebben als jezelf. (Met dank aan Chris en Leny )

 

•  Gymnasium-b •  Ir. Ontwerpen/vormgeving TU Delft •  Hbo docentenopleiding wiskunde •  Yoga ( Iyengar) lerarenopleiding •  Autodidactisch kunstenaar ( “Iedereen is kunstenaar”, Joseph Beuys) * Klimaatactivist

 

 

Exposities   

2024: Douanehuisje Maassluis  

2022: Kunstencentrum Kade 40, Vlaardingen

2022 Hoek van Holland  

2021 Hoek van Holland  

2020: Fort 1881 in Hoek van Holland.

2019: Kasteel Rhoon Rotterdam.   

2018 :De Overkant in Ouddorp.  

2017: Sealines in Theater 't Kapelletje, Rotterdam